به نام خدا

اولین برنامه رسمی گروه طی سنوات هر ساله اردوی جنگل پیمایی بود ، که امسال هم به لطف خدا این برنامه در فضایی کاملا جذاب و صمیمی در جنگل های مازیچال برگزار شد .   شاید این برنامه یکی از بهترین برنامه های جنگل پیمایی سال های اخیر باشه . شاید دلیلش همکاری ، مسئولیت پذیری ، صمیمیت و رشد علمی بیش از پیش همه دوستان باشه .

برنامه ریزی این اردو تقریبا از اواسط اسفند ماه انجام شد و با برخی تغییرات در مکان مورد نظر ، وسیله نقلیه ، نفرات و ... بالاخره در تاریخ فوق با حضور 10 نفر از عزیزان انجام شد .  باتوجه به جلسه و تقسیم کار مناسب این برنامه اتفاقات و فعالیت های جالبی هم در اون افتاد از جمله ساخت لوح یادبود و نصب در پست محیط بانی جنگل ، ساخت نیمکت از چوب های خشک و ضائد برای نشستن ، ساخت یخچال ، تصفیه آب ، اجاق طبیعی و ... که تمام این ها رو مرهون لطف خداوند و همکاری همه دوستان عزیز بودیم .
به نظر می رسه بزرگترین حسن گروه کوه نوردی آسمان ، صمیمیت ، دوستی و رفاقته اعضاش با یکدیگر باشه که همیشه آرزو و هدف نهایی اعضای گروه رسیدن به کمال و فتح قله های انسانیت با یاری و کمک و در کنار یکدیگر بودنه .

 و همیشه حرف همه بچه اینکه خدا رو باید همواره شکرگزار بود که علی رغم وجود همه آلودگی ها ، گناه ها ، کژی ها ، مشکلات و تعلقات دنیایی ، می تونیم به دور از همه آنها در طبیعت خداوند در کنار یکدیگر جمع شویم روحمون رو در جوار این همه موهبت الهی جلا دهیم و به الطاف و نعمات خداوند فکر کنیم . امیدواریم که خداوند در سال جدید نیز مثل همیشه دوستی ها ، صمیمیت ها و رفاقت ها رو برای رشد روحی و جسمی ، برای اعتلای ورزش ، اخلاق و زندگی همه اعضای گروه کوه نوردی آسمان ، بیش از پیش عطا نماید.

آن که پر نقش زد این دایره مینایی ......... کس ندانست که در گردش پرگار چه کرد .

ضمنا دوستان می توانند مطالب مورد نظر و اطلاعات کامل درباره جنگل مازیچال رو در ادامه برنامه دریافت کنند.  

 برنامه این هفته غار بورنیک بود که ساعت ۴ حرکتمونو از تهران آغاز کردیم البته تنی چند ازدوستان خوش قولمون خواب موندن که ما ۵ نفری برنامه رو پیش بردیم .حدود ساعت ۶:۳۰ به روستای هرانده رسیدیم و بعد عبور کردن از باغ های زیبا و زمین های کشاورزی در حالی که رودخانه نمرود هم  ما رو همراهی میکرد مسیر رو به سمت راست که بروی یال بود پیش بردیم و بعد از کمی شیب به دهنه غار بورنیک رسیدم .خلاصه اینکه بعد از خوردن صبحانه مفصل وارد غار شدیم و به مدت ۲ ساعت از زیبایی تاریکی و آرامش سکوت غار لذت بردیم وخدا رو شکر کردیم که به ما این بار هم توانایی صعود و فرود در کوه ها و غارها رو داده بعد از خروج از غار هم به سمت رودخانه حرکت کردیم و زیر سایه درختان به خوردن ناهار مشغول شدیم ، البته ما آبتنی تو روخانه رو از دست ندادیم

جای همه آسمونی ها خالی  بود ...
اینم  چند تا از عکسای برنامه :